LAXÁRDALUR
Lít eg salinn Laxárdal,
lýðs er kala felur.
Þetta dala djásn og val,
drós og hal uppelur.
Dalsins háu hlíðum frá
hrauns um gráann kögur,
niðar áin út í sjá,
álits blá og fögur.
Sýnir færslur með efnisorðinu Kvæði. Sýna allar færslur
Sýnir færslur með efnisorðinu Kvæði. Sýna allar færslur
09 júní 2009
Kvæði um Laxárdal eftir F. Hjalmarsson
Kvæði um Laxárdal eftir F. Hjalmarsson (birtist í Lögbergi 29. ágúst 1946)
LAXÁRDALUR
Lít eg salinn Laxárdal,
lýðs er kala felur.
Þetta dala djásn og val,
drós og hal uppelur.
Dalsins háu hlíðum frá
hrauns um gráann kögur,
niðar áin út í sjá,
álits blá og fögur.
LAXÁRDALUR
Lít eg salinn Laxárdal,
lýðs er kala felur.
Þetta dala djásn og val,
drós og hal uppelur.
Dalsins háu hlíðum frá
hrauns um gráann kögur,
niðar áin út í sjá,
álits blá og fögur.
08 júní 2009
Haustvísa úr Víðaseli 1913
Haustvísa 1913
Hvítna fjöllin feiknahá,
faðmast mjöll og hlynur.
Hríðarvöllinn ofan á
álfahöllin stynur.
Baldvin Jónatansson
Birtist í Lögbergi 1. júní 1939
Nú er ég með bogið bak...
Staka
Nú er ég með bogið bak,
brotinn fót og marinn.
Eftir liðið andartak
allur verð ég farinn.
Baldvin Jónatansson
Birtist í Lögbergi 1. júní 1939
Útsýn yfir Laxárdal 15. janúar 1939
Staka
Nú er áin öll að sjá,
undir snjáa feldi.
Svellagljáinn sveipast má,
Sunnubráar eldi.
Baldvin Jónatansson
Birtist í Lögbergi 1. júní 1939
Þessa vísu kvað Baldvin að sögn er hann var að slá kirkjugarð:
Eitt sinn kom Baldvin að bæ, skaut hestinum í hús og gekk svo til baðstofu og kvað:
Birtist í Degi 6. febrúar 1987:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=207584&pageId=2678130&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Ég er að slá með löngum ljá
leiði smá of köldum ná
til að fá mér fáein strá
að fóðra grá klárinn á.
Eitt sinn kom Baldvin að bæ, skaut hestinum í hús og gekk svo til baðstofu og kvað:
Hugsa þarf um hestinn minn,
honum má ei gleyma.
Ég stakk honum hérna áðan inn
eins og ég væri heima.
Birtist í Degi 6. febrúar 1987:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=207584&pageId=2678130&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Þú ert fögur, ert svo góð...
Þú ert svo fögur, ert svo góð,
þú allra sveita drottning .—
Á meðan ljómar svásust sól
og signir grund og fjöllin,
á meðan lifnar lilja' á hól
og leiftrar dögg um völlinn.
Baldvin Jónatansson.
Birtist í Lögbergi 4. júlí 1935
Ragnarök
RAGNARÖK
Öll í villu veður öld,
vond er spilling gróða.
Undir hillir ævikvöld
ýmsra snilli þjóða.
Baldvin Jónatansson.
Birtist í Tímanum 3. október 1942:
Veðurlæti heyrast hér...
Veðurlæti heyrast hér,
himinn grætur stúrinn.
Mál á fætur okkur er
eftir næturdúrinn.
Birtist í Vísi 24. ágúst 1974:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=238745&pageId=3256738&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Kvæði um Ísland
Ísland
Eg elska þig, mitt ættarland,
með ár og læki, fjöll og dali,
heiðar, ás, hraun og sand,
hjartakæra fósturland.
Indælt ljómar eyjaband
við afarháa dvergasali.
Eg elska þig, mitt ættarland,
með ár og læki, fjöll og dali.
Eg elska þig, ó, Ingólfsgrund,
þú ægi girta landið fríða,
með græna. völlu, laufgan lund,
Ijúfa, fagra sumarstund,
með fossaval og fljót og sund,
fagra skrautið þinna hliða.
Eg elska þig, ó, Ingóltsgrund,
þú ægi girta landið friða.
Göfga, fagra Garðarsey,
glóð í barmi heit þér streymir.
Fjalladrotning, fríð sem mey,
frelsislandið Garðarsey.
Hingað komu fyrstu fley
meðfrjálsa kappa,er sízt þú gleymir.
Göfga, fagra Garðarsey,
glöð í barmi heit þér streymir.
Blessað sértu, ár og öld,
ættarlandið söguríka.
Oft þó blási kylja köld,
og hvítan berir jökulskjöld,
svás þú ert um sumarkvöld;
sjá má hvergi fegurð slíka.
Blessað sértu, ár og öld,
ættarlandið söguríka.
Þú ert, móðir, mér svo kær,
muna-blíð og aðlaðandi.
Meðan heitt mitt hjarta slær
hjá þér dvel eg, móðir kær.
Meðan blómagrund þín grær
og glóey skín á sjó og landi.
Þú ert, móðir, mér svo kær,
muna-blíð og aðlaðandi.
Fylgi hrós og heiður þér,
hjarta kæra feðra móðir.
Meðan nokkur sólu sér
og segulafl þitt bundið er.
í barmi þinum bærast hér
bruna heitar logaglóðir.
Fylgi hrós og heiður þér,
hjarta kæra feðra móðir.
Baldvin Jónatansson.
Birtist í Norðurland, 15. árgangur, 11. október 1915
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=173034&pageId=2289050&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Vísa á jólakorti til Ásgeirs Torfasonar 1933
Eftirfarandi vísu skrifaði Baldvin Jónatansson skáldi, þá heimilismaður hjá Torfa og Kolfinnu, á jólakort til Ásgeirs árið 1933.
Verði þér aldrei örðug leið
en ótal gæfuskjólin.
Þitt við endað æviskeið
eilíf dýrðarjólin.
Verði þér aldrei örðug leið
en ótal gæfuskjólin.
Þitt við endað æviskeið
eilíf dýrðarjólin.
Úr minningargrein um Ásgeir Torfason í Morgunblaðinu 4. september 2009
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=249483&pageId=3404021&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Vísa um haustið
Vísa um haustið.
Það haustar að og hélar jörð
og húmið færist nær,
og bylja élin blása hörð,
svo birkið svignað fær, —
það haustar að í hjarta manns,
þá hárið grána fer,
en ellin kreppir hendur hans,
sem herðalotinn er.
Það haustar að og hélar jörð
og húmið færist nær,
og bylja élin blása hörð,
svo birkið svignað fær, —
það haustar að í hjarta manns,
þá hárið grána fer,
en ellin kreppir hendur hans,
sem herðalotinn er.
Birtist í Alþýðublaðinu 5. mars 1939
Tvær vísur eftir Balda
Satan er í sóknum snar,
sjá við honum færri.
Þegar Grimur getinn var,
guð var hvergi nærri.
Græt ég aldrei gull né seim,
gæfusnauður maður.
Bráðum fer ég heiman heim,
hryggur bæði og glaður.
sjá við honum færri.
Þegar Grimur getinn var,
guð var hvergi nærri.
Græt ég aldrei gull né seim,
gæfusnauður maður.
Bráðum fer ég heiman heim,
hryggur bæði og glaður.
Saga af Balda skálda
Eitt sinn mætti Baldvin Matthíasi Jochumssyni á Akureyrargötu — að sögn — og sagði:
Syngja fagurt sumarlag
svanir á bláum tjörnum.
Ekki þóttist þjóðskáldið of gott til þess að taka þátt í leiknum og botnaði samstundis:
Guð er að bjóða góðan dag
grátnum jarðarbörnum.
Syngja fagurt sumarlag
svanir á bláum tjörnum.
Ekki þóttist þjóðskáldið of gott til þess að taka þátt í leiknum og botnaði samstundis:
Guð er að bjóða góðan dag
grátnum jarðarbörnum.
Vísa eftir Baldvin. Birtist í vísnaþætti í DV:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=194217&pageId=2601746&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Veðurlæti heyrast hér,
himinn grætur stúrinn.
Mál á fætur okkur er
eftir næturdúrinn.
Víst er gott að eiga nóg af vatni, því án vatns er ekkert líf, en sumum flnnst samt að það mætti jafna því betur niður á landshlutana. En víst er um það, að oft yrði lítið úr samræðum fólks bæri veðurfarið ekki á góma, og hætta á ágreiningi, sé það umræðuefnið, er því sem næst engin. En það eru bændur og sjómenn sem eiga mest undir veðurfarinu, enda hefur það orðið mörgum í þeim stéttum yrkisefni. Baldvin Jónatansson, bóndi í Víðaseli í Reykjadal í S-Þing., kvað svo:
Veðurlæti heyrast hér,
himinn grætur stúrinn.
Mál á fætur okkur er
eftir næturdúrinn.
Stökur sem birtust í Lesbók Morgunblaðsins 30. maí 1939
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=240070&pageId=3273328&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Eftir Baldvin Jónatansson skáld:
Eftir Baldvin Jónatansson skáld:
Kemur eftir vetur vor,
vel mun fram úr rakna.
Eftir gengin æfispor
einskis mun jeg sakna.
Birtist með öðrum kveðskap í Alþýðublaðinu 30. júlí 1939 undir fyrirsögninni: Alþýðukveðskapur
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=63931&pageId=1068357&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Grundu á ég geri slá,
gljúfrið háa viður,
fagurbláum fyrir ljá
falla stráin niður.
Baldvin Jónatansson,
Þingeyingur.
Grundu á ég geri slá,
gljúfrið háa viður,
fagurbláum fyrir ljá
falla stráin niður.
Baldvin Jónatansson,
Þingeyingur.
Úr erindi, sem Höskuldur Einarsson, fyrrum hreppstjóri i Vatnshorni i Skorradal,flutti og birtist í Tímanum 6. júní 1965:
Um Baldvin Jónatansson og kveðskap hans:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=255722&pageId=3553942&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=255722&pageId=3553942&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Þegar Baldvin Jónatansson fluttist frá Holtakoti að Skál í Kinn, þá kvað hann:
Kominn er ég i kvæðaþrot
köldum heims á jöðrum,
þú helvítis Holtakot
hefur rænt mig fjöðrum.
Á Skál kvað hann þetta:
Batnar leið, þó braut sé hál,
bragarusl er þegið,
nú er komið skáld í Skál,
skánar Kinnargreyið.
Þessa vísu eigna sumir Jóhannesi í Fellsseli. Dvöl Baldvins var stutt á Skál, og kvað hann þá:
Fýsir mig að flytja úr Kinn,
fúlum syndarassi,
af því sjálfur andskotinn
er þar nótabassi.
Baldvin var ekki níðskældinn um menn. Eitt sinn bað kunningi hans hann að gera um sig skammavisu. Baldvin færðist undan og taldi, að slíkt ylli vinslitum. Maðurinn fullvissaði hann um, að til slíks kæmi aldrei. Þá kvað Baldvin:
Ýmsa lítur augum Gláms
æru vítis naðra,
ættarskítur, kjaftur kláms
hvefsinn bítur aðra.
Kominn er ég i kvæðaþrot
köldum heims á jöðrum,
þú helvítis Holtakot
hefur rænt mig fjöðrum.
Á Skál kvað hann þetta:
Batnar leið, þó braut sé hál,
bragarusl er þegið,
nú er komið skáld í Skál,
skánar Kinnargreyið.
Þessa vísu eigna sumir Jóhannesi í Fellsseli. Dvöl Baldvins var stutt á Skál, og kvað hann þá:
Fýsir mig að flytja úr Kinn,
fúlum syndarassi,
af því sjálfur andskotinn
er þar nótabassi.
Baldvin var ekki níðskældinn um menn. Eitt sinn bað kunningi hans hann að gera um sig skammavisu. Baldvin færðist undan og taldi, að slíkt ylli vinslitum. Maðurinn fullvissaði hann um, að til slíks kæmi aldrei. Þá kvað Baldvin:
Ýmsa lítur augum Gláms
æru vítis naðra,
ættarskítur, kjaftur kláms
hvefsinn bítur aðra.
Nokkrar vísur eftir Baldvin Jónatansson
Birtust í Óðni árið 1933:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=173693&pageId=2293293&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=173693&pageId=2293293&lang=is&q=Baldvin%20Jónatansson
Sýnishorn af tækifærisvísum eftir Baldvin Jónatansson.
Vísa eftir Baldvin og Matth. Joch.
Baldv.: Svanur fagurt sumarlag
syngur á bláum tjörnum.
Matth.: Guð er að bjóða góðan dag
grátnum jarðar börnum.
Græt jeg aldrei gull nje seim,
gæfusuauður maður.
Bráðum fer jeg beiman heim,
hryggur bæði og glaður.
Þótt jeg hafi þráfalt hjer
þröngan skó á fæti,
enginn taka mun frá mjer
mina eðliskæti.
Bliðust glóey bræðir snjó,
brekkur gróa í náðum.
Kveður lóa kát í mó,
kemur spóinn bráðum.
Klakaspangir kveðja foss,
hverfa i fangið bláa,
sól þá langan sumarkoss
setur á dranginn háa.
Ó, jeg fengi inndælt vor,
ekkert þrengi haginn.
Eftir gengin æfispor
aftur lengi daginn.
Syngur lindin svöl og blá,
sumars yndi lofar.
Fyrir vindi fýkur strá
fjallatindum ofar.
Hófagandur hliða má
hraustum brandanjóti,
yfir sand og ísagljá
á Skjálfandafljóti.
Hugsa jeg um hestinn minn —
honum má ei gleyma.
Jeg stakk honum hjerna áðan inn
eins og jeg væri heima.
Aths. Ortar af munni fram við ýms tækifæri
Vísa eftir Baldvin og Matth. Joch.
Baldv.: Svanur fagurt sumarlag
syngur á bláum tjörnum.
Matth.: Guð er að bjóða góðan dag
grátnum jarðar börnum.
Græt jeg aldrei gull nje seim,
gæfusuauður maður.
Bráðum fer jeg beiman heim,
hryggur bæði og glaður.
Þótt jeg hafi þráfalt hjer
þröngan skó á fæti,
enginn taka mun frá mjer
mina eðliskæti.
Bliðust glóey bræðir snjó,
brekkur gróa í náðum.
Kveður lóa kát í mó,
kemur spóinn bráðum.
Klakaspangir kveðja foss,
hverfa i fangið bláa,
sól þá langan sumarkoss
setur á dranginn háa.
Ó, jeg fengi inndælt vor,
ekkert þrengi haginn.
Eftir gengin æfispor
aftur lengi daginn.
Syngur lindin svöl og blá,
sumars yndi lofar.
Fyrir vindi fýkur strá
fjallatindum ofar.
Hófagandur hliða má
hraustum brandanjóti,
yfir sand og ísagljá
á Skjálfandafljóti.
Hugsa jeg um hestinn minn —
honum má ei gleyma.
Jeg stakk honum hjerna áðan inn
eins og jeg væri heima.
Aths. Ortar af munni fram við ýms tækifæri
Saga af kvæði Þuru Árnadóttur eftir jarðarför Magnúsar Þórarinssonar
Magnús Þórarinsson lézt 19. júlí 1917. Séra Helgi Hjálmarsson á Grenjaðarstað jarðsöng hann frá kirkjunni á Þverá. Séra Helgi átti til að vera dálítið ankannalegur í orðum, ekki sízt í útfararræðum.
Útfarardag Magnúsar batt heimilisfólk í Garði hey af engjum, sem mest var stargresi, og var meðal annars flutt heim á gráum áburðarklár. Nokkru síðar kom gestur þar að Garði er verið hafði við jarðarförina. Hann var spurður frétta og sagði þá frá jarðarförinni og meðal annars það, að presturinn hefði tekið svo til orða í líkræðunni: „I dag kveður Magnús sína skrá". Þetta heyrði Þura Árnadóttir föðursystir Sigurðar, sem þá vann að heimili Halldórs bróður síns í Garði, og orti þá vísu:
Þegar Magnús síðsta sinn
sína kvaddi skrána,
stararblauta bindinginn
bundum við á Grána.
Útfarardag Magnúsar batt heimilisfólk í Garði hey af engjum, sem mest var stargresi, og var meðal annars flutt heim á gráum áburðarklár. Nokkru síðar kom gestur þar að Garði er verið hafði við jarðarförina. Hann var spurður frétta og sagði þá frá jarðarförinni og meðal annars það, að presturinn hefði tekið svo til orða í líkræðunni: „I dag kveður Magnús sína skrá". Þetta heyrði Þura Árnadóttir föðursystir Sigurðar, sem þá vann að heimili Halldórs bróður síns í Garði, og orti þá vísu:
Þegar Magnús síðsta sinn
sína kvaddi skrána,
stararblauta bindinginn
bundum við á Grána.
16 nóvember 2008
"Að drekka illa áfengt vín..."
Að drekka illa áfengt vín,
öllum spillir friði.
Það er villan mesta mín
að missa hylli og verða svín.
Tildrög:
Höfundur er hryggur yfir áfengisneyslu sinni. Um það kveður hann hringhent stikluvik. Samstæð vísa er „Bætur varla verða á því.“
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
